In het ontwerpen gaat het om de ruimtelijke sfeer van de ruimtelijke werking: Beschutte ruimten, open ruimten, gesloten ruimten, intieme ruimten, verheffende of drukkende ruimten. Het gaat bij het ontwerpen om de maat van de dingen die de ruimte bepalen, de verhoudingen van de verschillende onderdelen ten opzichte van elkaar. Zijn deze op elkaar afgestemd, kunnen hierbij ruimtelijke effecten ontstaan als bijvoorbeeld geborgenheid, veiligheid, openheid en verruiming. Deze aspecten moeten zich zo vanzelfsprekend openbaren, dat zelfs een blinde ze kan voelen. Bij een ontwerp is ook het materiaalgebruik van groot belang, welke materialen gezond zijn en welke niet, welke milieuvriendelijk zijn en welke wel of niet bewerkelijk. Milieuvriendelijk bouwen wil niet zeggen dat alles zoals vroeger moet gebeuren. Textuur, structuur en duurzaamheid spelen ook een wezenlijke rol. Het te gebruiken materiaal bepaalt soms nog meer dan de ruimtelijke bedoeling de uiterlijke verschijningsvorm; de ronde of vierkante grondvorm. Deze zijn tot op heden de meest voorkomende grondvormen.
Elk bouwwerk moet een drager hebben, een skeletconstructie, die eenvoudig te verwerken is en duurzaam moet zijn. Waar de wanden als het ware als een schil omheen gebouwd kunnen worden. Een skeletconstructie is te bouwen in een korte tijd, dit werkt tijd- en rentebesparend. Bovendien geeft een skeletconstructie veel meer mogelijkheden wat de inrichting betreft. Men is niet meer afhankelijk van de ondersteunende muren. Een gebouw moet ook energiezuinig zijn en goed geïsoleerd. Om dit te bereiken zijn energiebesparende maatregelen nodig en een juiste keuze van energiebronnen. Ook de terugwinning van energie is van groot belang. De kostbare warmte in een gebouw moet zo lang mogelijk behouden blijven en opnieuw gebruikt worden. Ook regenwater kan gebruikt worden door het langs de gevel te leiden als speels element, en opnieuw te gebruiken voor verschillende doeleinden. Al deze voorgenoemde aspecten beschouw ik als een eis van deze tijd. terug..